Postanowienie o umorzeniu śledztwa

Sygn. akt PR 1 Ds. 255/23 Warszawa, dnia 15 listopada 2023 r.

POSTANOWIENIE o umorzeniu śledztwa

Jan Kowalski - prokurator Prokuratury Rejonowej w Warszawie, w sprawie udzielania małoletniemu substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, tj. o czyn z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, i inne,

na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.

postanowił:

umorzyć śledztwo w sprawie mającego miejsce w bliżej nieustalonym okresie września i października 2022 r. w Krakowie, województwa małopolskiego, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, udzielania Adamowi Nowakowi, będącemu w 2006 r. małoletnim, substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 2 gramów, tj. o czyn z art. 58 ust. 1 i art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2021 r. poz. 1234) w zw. z art. 12 k.k. - wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu (art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.)

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w Warszawie nadzorowała śledztwo w sprawie udzielania małoletniemu Adamowi Nowakowi substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, tj. o czyn z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, i inne. W toku śledztwa został przesłuchany w charakterze świadka Piotr Wiśniewski, który zeznał, że "w okresie od września do października 2022 roku Adam Nowak przekazywał narkotyki w postaci amfetaminy Tomaszowi Zielińskiemu”. Świadek podał, że o tym procederze "dowiedział się od kolegi z pracy". W złożonych zeznaniach wskazał na wrzesień i październik 2022 r. oraz dodał, że Adam Nowak "przekazywał narkotyki", ponieważ byli kolegami ze szkoły". W celu zweryfikowania okoliczności wskazanych przez Piotra Wiśniewskiego przesłuchano świadków, którzy zostali przez niego wymienieni w zeznaniach. Przesłuchani w charakterze świadków Anna Kowalska, Maria Wiśniewska, Jan Nowak i Piotr Zieliński nie potwierdzili okoliczności wskazanych przez Piotra Wiśniewskiego. Z ich zeznań jednoznacznie wynika, że Adam Nowak "zażywał narkotyki", lecz nic nie wiedzą na temat przekazywania ich innym osobom. Dla oceny prawnokarnej istotne są również uwagi Anny Kowalskiej i Marii Wiśniewskiej sugerujące, że między Piotrem Wiśniewskim i Adamem Nowakiem jest konflikt, którego tłem są rozliczenia finansowe związane z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą oraz relacje między byłą żoną Piotra Wiśniewskiego a Adamem Nowakiem. Zeznaniom Piotra Wiśniewskiego zaprzeczył również Tomasz Zieliński, który potwierdził znajomość z Adamem Nowakiem, ale kategorycznie zaprzeczył, aby ten ostatni przekazywał mu bądź częstował go jakikolwiek narkotykami ("nigdy nie brałem od niego narkotyków"). Przesłuchany w charakterze świadka z pouczeniem o treści art. 183 § 1 k.p.k. Adam Nowak zaprzeczył wersji przedstawionej przez Piotra Wiśniewskiego i potwierdził, że między nimi istnieje poważny spór natury finansowo - osobistej. Świadek potwierdził, że w tamtym okresie - podobnie jak Piotr Wiśniewski - zażywał narkotyki, ale nigdy ich nikomu nie przekazywał oraz nikogo nie częstował. W ocenie świadka zeznania złożone przez Piotra Wiśniewskiego stanowią realizację przyjętego przez niego wcześniej "planu zemsty". Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy należy stwierdzić, że w sprawie brak jest danych pozwalających na uznanie, że zachowania opisane przez Piotra Wiśniewskiego rzeczywiście zaistniały. Jakkolwiek nie można kategorycznie wykluczyć, że rzeczywiście miały one miejsce, to wątpliwości jakie wynikają z analizy akt sprawy, nie pozwalają na stwierdzenie, że opisane przez niego czyny, polegające na udzielaniu narkotyków, zostały popełnione. Prowadzone śledztwo nie dostarczyło żadnych innych dowodów lub informacji o nich, które mogłyby potwierdzić wersję podaną przez Piotra Wiśniewskiego. Należy jednocześnie zauważyć, że jego zeznania dotyczą zdarzeń sprzed roku, na co - dodatkowo - nakłada się poważny konflikt osobisty. Złożenie zeznań po tak długim okresie czasu, brak możliwości zweryfikowania podanych w nich okoliczności i wskazane relacje między składającym zawiadomienie i Adamem Nowakiem, powodują, że wiarygodność zeznań złożonych przez tego pierwszego należy ocenić jako bardzo niską, przy czym nie można kategorycznie wykluczyć, że zdarzenia o których w mowa na pewno nie miały miejsca. Reasumując, w tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., postępowanie należy umorzyć.

Jan Kowalski prokurator Prokuratury Rejonowej

Pouczenie: Stronom procesowym, instytucji Fundacja "Bezpieczne Dzieciństwo", która złożyła zawiadomienie o przestępstwie oraz osobie wymienionej w art. 306 § 1a pkt 3 k.p.k. przysługuje prawo przejrzenia akt sprawy i złożenia pisemnego zażalenia na powyższe postanowienie do sądu Sądu Okręgowego w Warszawie za pośrednictwem prokuratora, który zatwierdził postanowienie (art. 306 § 1a, 465 § 2, 428 § 1 w zw. z art. 465 § 1 k.p.k.). Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub uchylić je i przekazać sprawę organom ścigania celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 k.p.k.). Jeżeli organy ścigania nadal nie znajdą podstaw do wniesienia aktu oskarżenia wyda ponownie postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa lub o jego umorzeniu. W takim przypadku pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 k.p.k., może wnieść akt oskarżenia w terminie miesiąca od daty doręczenia zawiadomienia o postanowieniu. Akt oskarżenia winien spełniać wymogi określone w art. 55 § 1 k.p.k. Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do zamknięcia przewodu sądowego (art. 55 § 3 k.p.k.). Termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest zawity. Zażalenie wniesione po upływie tego terminu jest bezskuteczne (art. 122 i 460 k.p.k.) Po uprawomocnieniu się postanowienia prokurator wyda decyzję w przedmiocie dowodów rzeczowych.

Zarządzenie: Na zasadzie art. 100 § 4 i 140 k.p.k. odpis postanowienia doręczyć: Adamowi Nowakowi, ul. Kwiatowa 1, 30-001 Kraków Powiadomić o umorzeniu śledztwa: Fundacja "Bezpieczne Dzieciństwo", ul. Słoneczna 2, 00-123 Warszawa

Jan Kowalski prokurator Prokuratury Rejonowej